Er zijn van die dagen waarop je aan het einde denkt: wat heb ik eigenlijk gedaan?
Niet omdat je niets hebt gedaan.
Integendeel.
Je hebt mails beantwoord, dingen uitgezocht, gebeld, iets aangepast, tussendoor nog een probleem opgelost en waarschijnlijk ook nog drie dingen gedaan die helemaal niet op je lijstje stonden.
Je bent de hele dag bezig geweest.
En toch knaagt er iets.
Want het belangrijkste is niet verder gekomen.
Bezig zijn voelt goed
Dat klinkt misschien vreemd, maar bezig zijn heeft iets prettigs.
Je kunt dingen afvinken.
Je reageert op wat er binnenkomt.
Je lost kleine problemen op.
En aan het einde van de dag kun je in ieder geval zeggen dat je niet hebt stilgezeten.
Maar dat zegt nog niets over de richting waarin je bent gegaan.
Je kunt ontzettend efficiënt bezig zijn met dingen die uiteindelijk nauwelijks verschil maken.
Daar zit voor mij een belangrijk onderscheid.
Activiteit is zichtbaar. Vooruitgang niet altijd.
Wat moest er eigenlijk verder komen?
Misschien is dat een betere vraag om af en toe te stellen.
Niet:
“Wat moet ik vandaag allemaal doen?”
Maar:
“Wat moet er vandaag eigenlijk verder komen?”
Dat kan een project zijn.
Een beslissing.
Een probleem waar al weken omheen wordt gelopen.
Of gewoon één klus die steeds wordt doorgeschoven omdat alle kleine dingen ertussendoor komen.
Als je weet wat er verder moet komen, wordt het ineens een stuk makkelijker om te bepalen welke werkzaamheden belangrijk zijn en welke vooral drukte veroorzaken.
Niet alles hoeft vandaag
Daar gaat het volgens mij ook vaak mis.
Alles voelt belangrijk omdat het aandacht vraagt.
Een mail verschijnt op je scherm en wil antwoord.
De telefoon gaat en wil opgenomen worden.
Iemand stelt een vraag en verwacht een reactie.
Maar iets dat belangrijk is, vraagt niet altijd vanzelf om aandacht.
Soms moet je die aandacht er bewust aan geven.
Anders wint het dringende bijna altijd van het belangrijke.
Even kijken voordat je begint
Dat hoeft geen uitgebreide planning te worden.
Ik ben zelf ook niet zo van het plannen om het plannen.
Maar voordat je ergens induikt, kun je jezelf wel één simpele vraag stellen:
Als ik vandaag maar één ding echt verder krijg, wat moet dat dan zijn?
De rest van de dag zal waarschijnlijk nog steeds vol genoeg raken.
Alleen heb je dan iets om op terug te vallen wanneer alles tegelijk belangrijk lijkt.
En misschien blijkt aan het einde van de dag dat je minder hebt afgevinkt.
Maar dat ene ding is wel verder gekomen.
Dat is voor mij meer waard dan een volle dag waarop vooral veel gebeurd is.
Druk zijn vertelt hoeveel je hebt gedaan.
Vooruitgang vertelt of het ertoe deed.
