Iedereen heeft wel een lijstje met dingen die moeten gebeuren.
Op het werk, thuis of binnen een organisatie. Er zijn plannen, afspraken en werkzaamheden die aandacht vragen.
En meestal komt er gedurende de dag nog van alles bij.
Maar wie bepaalt eigenlijk wat belangrijk is?
Wat aandacht vraagt, krijgt aandacht
Het valt me op hoe gemakkelijk we ons laten leiden door wat er op dat moment gebeurt.
Er komt een mail binnen die snel beantwoord moet worden. Iemand belt met een vraag. Een collega heeft een probleem en verwacht dat je even meekijkt.
Voor je het weet ben je een paar uur verder.
Niet omdat je niets nuttigs hebt gedaan, maar omdat anderen voor een groot deel hebben bepaald waar jouw aandacht naartoe ging.
Dat hoeft niet verkeerd te zijn.
Soms moet iets gewoon meteen gebeuren.
Maar als dat iedere dag zo gaat, wordt het lastig om nog zelf richting te geven aan wat je doet.
Belangrijk en dringend zijn niet hetzelfde
Stel dat een bedrijf al maanden weet dat een bepaalde werkwijze problemen veroorzaakt.
Iedereen is het erover eens dat er iets moet veranderen.
Maar iedere keer wanneer iemand ermee aan de slag wil, komt er iets tussendoor.
Een klant die geholpen moet worden. Een storing. Een spoedklus.
Allemaal zaken die op dat moment aandacht verdienen.
Ondertussen blijft die werkwijze bestaan en blijft het bedrijf tegen dezelfde problemen aanlopen.
Dan kun je je afvragen wat uiteindelijk meer tijd kost.
Het probleem een keer goed aanpakken, of iedere week opnieuw de gevolgen oplossen.
Wie bepaalt de volgorde?
Prioriteiten stellen klinkt eenvoudig.
Je kijkt wat belangrijk is en begint daarmee.
Maar in de praktijk spelen er meer dingen mee.
Wie het hardst roept, krijgt soms als eerste aandacht.
Wat vandaag af moet, gaat voor iets dat volgende maand pas gevolgen heeft.
En wat gemakkelijk op te lossen is, wordt eerder opgepakt dan iets waar je echt even voor moet gaan zitten.
Zo ontstaat er vanzelf een volgorde.
Alleen is dat niet noodzakelijk de volgorde die je zelf gekozen zou hebben.
Een volle agenda is geen bewijs van de juiste prioriteiten
Je kunt een hele week hard werken en toch nauwelijks verder komen met wat je eigenlijk wilde bereiken.
Dat betekent niet dat al dat werk nutteloos was.
Maar misschien is het goed om af en toe te kijken wie of wat jouw agenda bepaalt.
Zijn dat de doelen die je zelf belangrijk vindt?
Of vooral de vragen en problemen die toevallig voorbijkomen?
Ik denk dat daar nogal eens verschil tussen zit.
Bewust kiezen waar je aandacht naartoe gaat
Natuurlijk kun je niet alles zelf bepalen.
Er blijven verplichtingen, onverwachte gebeurtenissen en mensen die je nodig hebben.
Maar dat betekent niet dat je iedere vraag automatisch dezelfde voorrang hoeft te geven.
Soms helpt het al om jezelf één vraag te stellen:
Als ik hier vandaag aandacht aan geef, wat krijgt er dan géén aandacht?
Want iedere keuze om iets te doen, betekent ook dat je iets anders laat liggen.
En juist dat vergeten we gemakkelijk.
Misschien moeten we daarom niet alleen kijken naar wat er allemaal moet gebeuren.
Maar vooral naar wie bepaalt wat er als eerste gebeurt.
Want als je niet bewust kiest wat belangrijk is, doet de drukte dat uiteindelijk voor je.
