Waar gaat de wereld heen? Mijn visie en gedachtes - deel 3

Het is zondagochtend en struin wat over het internet om wat onderzoekjes te doen. Tot mijn verbazing kom ik een video tegen waarin iemand die niet gevaccineerd is niet meer bij zijn banktegoed kan in Australië. Ik kijk het filmpje echt meerdere keren om te kijken of het wel echt is, want zelfs voor mij gaat dat te ver en heb ik een duidelijke grens. Na nog wat onderzoek kom ik meer van dit soort acties tegen van de Australische overheid. Wat een enge gedachte is dat en dat alleen om een ziekte onder de duim te krijgen die redelijk vergelijkbaar is met een griep.

Ik wordt ziek van de maatregelen
Op moment van schrijven lees ik dat Bruls (ja die dikke) 1.5 meter terug wil en op het werk verplicht een coronatoegangsbewijs moet komen. Die man is dus een dictator, onbetwist! Terwijl die man zelf een gevaar is met zijn overgewicht. De maatregelen hebben er bij mij voor gezorgd dat ik een mindere weerstand heb, want ik beleef spanningen en stress. Ik heb altijd geleerd op school dat het slecht voor je is en je levensjaren kost. Ziek worden van iets wat ons "beter" zou moeten maken. Ik geloof er niet in en het gaat niet helpen, want er valt niks te doen. Ja voor Bruls wel, afvallen, want daar beschermd hij ook zijn omgeving mee en 2 ziekenhuisbedden als die daar komt te liggen. Weer gaan leven en ophouden over te spreken is de beste oplossing. Weer gaan leven en mensen misschien een beetje stimuleren door groente en fruit btw vrij te maken en daarmee ook bereikbaarder voor sommige mensen. Af en toe een beetje snoepen en foute dingen drinken of eten is niet erg, maar alles met mate. Leven is meer dan alleen maar bezig zijn met maatregelen en doen wat een dictatoriale overheid je opdraagt. Ik voel me niet vrij in een land wat beweerd vrij te zijn, maar het zeker niet is. Nederland heeft geen regering, maar doet zaken die het daglicht echt niet kunnen verdragen, want ze kunnen nu niet eens weggestuurd worden. Is dat niet een dictatuur? Maar niet alleen in Nederland gebeurt het, overal zie je het en landen die niet meedoen worden weggezet en oplos over gelogen, want daar gaan ze allemaal dood en bla bla bla...

Wat is leven eigenlijk?
Ik zie leven zonder beperkingen en doen wat goed voor jezelf voelt. We doen het voor een ander kan ik ook op mijn eigen manier doen. Ik wil kunnen genieten van mijn leven en dat wordt me en velen met me ontnomen. Deze wereld gaat de verkeerde kant op en daarmee word echt leven bemoeilijkt. Jouke, het is allemaal maar tijdelijk en zeur niet zo! Het is alles behalve tijdelijk, want Covid / Sars bestaat al langer dan de mensheid. Dus die uitroeien gaat niet gebeuren. Dus levenslang er aan vast zitten zonder allerlei maatregelen is de enige remedie. Leven en genieten van wat je hebt en wat je doet, dat is leven. Bizar hoeveel mensen niet zien dat dit nergens toe lijd en juist steeds meer beperkingen zullen krijgen. Ergens zou ik willen dat er een zonnevlam komt die zo sterk is dat die alle satellieten opruimt. En we weer terug in de tijd worden gezet een jaartje of 40. De media monddood gemaakt omdat ze niemand kunnen bereiken en weer tijd voor elkaar hebben. Ik wil leven met waarden en normen die mij aanspreken. Ik dwaal af, want leven is zo alles omvattend en zo mooi als er extern niet teveel aan gesleuteld wordt. Je ding doen en ontspannen met leuke lieve mensen om je heen, dat is leven!

Waar gaat dit heen?
Het lijkt een complot, maar steeds meer gaat wijzen op een sociaal credit systeem. Je hoeft niet veel te doen aan onderzoek om te zien dat ze dat aan het uitrollen zijn. WEF en WHO hebben zaken op hun website staan waar dit uit blijkt, zeker de WEF! Geen contant geld meer en alles digitaal is de boodschap, maar iedereen krijgt een soort van basisinkomen en wie stout is wordt daarop gekort. Geen eigendommen meer (ja staat echt op de website van het WEF). Wat zijn dat van beperkende maatregelen? Ik lees er veel over en veel mensen vinden het onzin, maar ik lees het en zie wat er nu gebeurt. Bij mij is 1 + 1 nog steeds 2. Ik snap niet dat mensen het niet willen zien en maar blijven geloven wat er wordt verteld op radio, televisie en in kranten. Vaak al niet veel later achterhaald en/of overdreven. Net zo als de zeespiegelstijging, want er komt 20 meter bij. Even voor het idee, het kan niet eens! Zo veel ijs is er niet eens om de zeespiegel zoveel te laten stijgen. Er is meer water dan land en voor de meeste mensen is niet eens bekend dat er juist aan de zuidpool ijs bij komt. Moeder natuur houdt haar cyclus wel goed bij en wanneer we er een zooitje van maken gooit ze ons er echt wel af. Wij denken dat we wat te vertellen hebben als mens, maar dat is gewoon niet zo. Wij zijn juist het virus wat de aarde kapot maakt, zoals ik al in een eerdere blog schreef.

Wat ga ik doen?
Ik denk dat ik het gewoon met lede ogen ga aanzien en soms van mij laat horen via de betreffende kanalen. Laat me zeker niet van de wijs brengen en weet dat het tijdelijk zal zijn, want de mens gaat het echt niet pikken, zeker wereldwijd niet. Ik zie wat er gebeurt en weet zeker dat het een moment is in de tijd en die gaat pijn doen, maar hoop zeer kort en dat de meeste mensen die nu nog geloven dat alles weer goed komt ontwaken. En ik blijf doen wat ik doe en leef mijn leven na eigen normen en waarden!

Even een weekje nadenken

Vorige week vrijdag was er geen blog. Ik was even uit het veld geslagen en moest dat even verwerken. Ik zag de VVD winnen samen met D66 en dat verbaasde mij enorm, want ik ken niemand in mijn omgeving die hierop stemde. Het werd nog raarder toen ik erachter kwam dat bijna iedereen om mij heen op PVV en FvD stemde. Ik weet dat het vreemd is te noemen, maar ik merk op dat het mij raakte. Niet zozeer om de uitslag, maar meer dat ik later wel mensen spreek gewoon VVD hebben gestemd, omdat ze altijd VVD stemmen of dat het familie druk is. Dat stockeerde mij enorm. Niet 1 uitgezonderd van die ik gesproken heb deed dat om reden dat de VVD de beste verkiezingsprogramma had, sterker nog, die hadden ze niet 1 van allen gelezen.
En daar ging bij mij iets stuk.

Hoe kon dit gebeuren?
Ik keur het af dat je stemt vanuit de gedachte dat je altijd het gestemd hebt of dat het familiedruk is. Als dat de beweegreden is om VVD of welke andere partij te stemmen kan ik het meer dan verwerpelijk vinden. Sterker nog, dat is zeer kwalijk! Je stemt om een vertegenwoordiger uit te kiezen die het beste bij jou idealen staat. Horeca ondernemers die VVD hebben gestemd, ik snap het echt niet! Mensen die minder EU willen, maar toch D66 hebben gestemd, ik snap het oprecht niet. En toch is het gebeurt, want heb deze mensen gesproken. En ook na het gesprek snappen deze mensen niet wat ze zichzelf hebben aangedaan. En dan hebben we nog een groep die nog niet echt geraakt is. Zucht! Ik ga even heel bot zijn, want je moet hersenloos zijn als je stemt op iets dat niet jou belangen behartigd. Je moet wel een idioot zijn als je dat dan ook nog niet eens wilt zien. Had dan niet gestemd, maar dat willen ze weer niet, want dan mag je niet meepraten, zucht! We moeten uit de EU, maar heb wel D66 gestemd! Zucht! Snap jij het nog? Ik in ieder geval niet. De vraag die me wel de hele tijd bezig houdt is hoe het kon gebeuren? 

Ondernemers in de horeca
Horeca mensen die nu klagen en op VVD of D66 hebben gestemd hoeven wat mij betreft niet meer op mijn steun te rekenen. Je politieke kleur is normaal gesproken niet van belang, maar wanneer je willens en wetens stemt op een partij die jou niet verder gaat helpen ben je verkeerd bezig. Dan kan ik ook geen medelijden meer met je hebben. En ik ben 1 van de mensen die regelmatig de horeca steunt. In mijn optiek ben je als horeca ondernemer hersenloos bezig en van mij dan ook geen steun meer. Ook dan niet lopen janken en zeuren, deal met wat jezelf hebt voortgezet. Ik ben niet haatdragend en zeker niet naar ondernemers toe die het zwaar hebben, ik ken dat gevoel! De regels die zeker de horeca treft zijn diep triest en volkomen onnodig, zoals trouwens alle maatregelen, want er is géén enkel bewijs dat het gewerkt heeft. De gevolgen zijn wel astronomisch te noemen. 

Het leed achter de voordeur
Wat je niet ziet en vaak ook niet hoort is wat er gebeurt achter de voordeur bij vele mensen. Als je als mens geraakt bent door alle maatregelen en met de rug tegen de muur staat is dat triest. Er is meer huishoudelijk geweld en kinderen die depressief worden of al zijn. Zelfmoorden, stress en financieel ook nog eens aan de grond zitten is niet te begrijpen. Wanneer de overheid besluit maatregelen te treffen moet je mensen 100% compenseren als eerste, maar ook mogelijkheden scheppen die ervoor zorgen dat mensen niet geestelijk in de war raken. Het is echt niet uit te leggen. Dat raakt mij zelfs persoonlijk en wanneer mensen een praatje willen sta ik daar voor open. Even je hart luchten kan helpen. Ik bied geen oplossingen, maar wel een luisterend oor. Dat is wat ik kan en mag betekenen voor je als je dat wilt. Zoek in ieder geval hulp als je er zelf even niet meer uitkomt. 

Wanneer gaat dit stoppen?
Even iets wat je niet leuk gaat vinden, maar wil het wel even kwijt. Mensen die denken dat dit stopt zullen van een bedrogen kermis thuiskomen. Als er niks gebeurt is dit de staat waar we de rest van ons leven in zullen zitten. Je kan dit gewoon nalezen en opzoeken online bij de betreffende organisaties. Het WHO, VN, WEF en EVENT 201 hebben gesimuleerd, agenda's bedacht en nog heel veel meer die angstaanjagend zijn. Je kan het gewoon op hun websites lezen, geen geheimen. Dat maakt mij bezorgt en gemotiveerd om daarover te schrijven. Het verdiend de aandacht die het nodig heeft, maar ik begrijp ook dat bij veel mensen dit niet binnenkomt. Je hersen kunnen het namelijk niet bevatten, dus is het niet waar. Wanneer je er voor open gaat staan en langzaam opzoek gaat zullen alle puzzelstukjes op zijn plaats vallen. Zelfs ik zit soms met ongeloof te kijken naar zaken die gewoon online bij bovenstaande organisaties op de website staan. Niks is er logisch aan, maar nog erger, de "gewone" mensen worden hier de dupe van, jij en ik! Ik heb kinderen en wil dat die in een vrije wereld leven en opgroeien. Geen beperkingen en geen angst inprenten om een virus waar onder tussen van is bewezen dat die iets heftiger is dan een heftige griep, is feitelijk bewezen! En daar komt bij dat er landen zijn die helemaal niks doen en gewoon doorgaan met leven. Dat is de enige weg die ook bewandeld moet worden, een weg die vrijheid en leven mogelijk maakt. 

Tot slot
We zijn hier op aarde om te leven en niet om geleefd te worden. Dat is in mijn optiek geen vrij en gezond leven. Je leeft dan zonder geleefd te hebben. Wanneer je sterft wil je toch ook kunnen zeggen dat je geleefd hebt? Gedaan wat je wilde en genoten van alle mooie momenten. Je wil toch niet op je sterfbed liggen en dan denken dat je niet hebt kunnen doen door alle maatregelen in de hele wereld? Alles wat leeft sterft een keer, ook wij als mens! De ene gaat er vroeg tussenuit piepen en de ander heeft het geluk gezond 90 jaar oud te worden. Ik ken beide kanten en weet waar ik het over heb. Het zou je sieren om te zeggen dat je weer gaat leven en de dingen gaat doen die je graag wilt doen, samen! Dit is namelijk geen leven zoals het hoort, begrijp dat! Sta voor wie je bent en hoe jij wilt leven, maak je leven niet afhankelijk door het van een ander op te volgen. Wanneer je leeft ga je een keer dood, dus zorg er dan voor dat jou leven een feestje is zoals jij dat wilt. Elke dag dat je niet hebt geleefd is een verloren dag. En een verloren dag krijg je nooit meer terug. Maak dagen waar je met plezier op terug kijkt en besef dat jou leven niet in het verleden ligt, maar bij vandaag en morgen, want je weet niet hoe de dag van morgen en erna er uit zal zien...

Bedankt voor het lezen!

Jouke

Altijd maar met morgen bezig

Ik besef me de laatste tijd steeds meer dat ik veel vooruit kijk en dus meer met morgen bezig ben dan met het hier en nu. Waarom zijn we zo met morgen bezig? We gaan er vanuit dat we er morgen nog zijn, zo vanzelfsprekend, maar is dat ook zo? Mijn gedachtegang veranderd continu en merk dat waar ik sta en waar ik voor spaar dat ik niet kan zeggen of ik dat ook kan souperen. Wat ik vandaag geef hoef ik morgen niet aan mijzelf te geven. Dit klinkt wat vaag, maar mijn intentie is vandaag leven en morgen echt als een cadeautje te zien. Het is niet vanzelfsprekend dat je er morgen nog bent als mens. Ik geloof in liefde en de energie die daarbij vrij komt. Zonder donker geen licht, je kent dat wel, yin & yang. Liefde is voor mij zoiets als voor andere mensen een God of Alla. Alles is energie en daar hoef ik ook niet vanuit een soort geloof te spreken, maar vanuit iets wat er echt is.

Beseffen dat je er bent
Als ik kijk naar connectie met mensen en de liefdevolle vreugde die ik graag voel vraag ik me soms af of dat het is. Is het een afleiding om maar niet te doen wat ik zou horen te doen volgens de maatschappij of volg ik waarvan ik denk dat het goed is? Er is geen gevecht in mij gaande, maar het besef dat ik er morgen niet meer kan zijn vandaag geniet zonder wat te doen of bezig te zijn met wat ik moet. Ik vond dit een lastige zin, want wie bepaald wat ik moet doen? Ik vind van mijzelf dat ik alles mag doen wat binnen mijn normen en waarden ligt ook al zijn die vanuit de maatschappij mij veelal aangeleerd. Dat laatste wil ik mij van loskoppelen en niet een maand werken om erna salaris te krijgen, want we nemen aan dat we het salaris ontvangen, maar het is wel morgen of de dagen erna. Wie zegt dat je er nog bent? Je kostbare tijd steken in een maatschappij die niet om mensen draait, maar om zichzelf in stand te houden. We zijn het gewend en het is zo en dus conformeer je er maar aan. Ik kan dat niet zo goed! En merk dat het voor mij ook steeds lastiger wordt, zeker in deze tijd. Je moet dit en je mag dat niet. Allemaal regeltjes waar een mens niet voor gemaakt is, want zoals ik al omschreef er moet een licht en donker zijn. Het is dag en nacht. Ik besef mij steeds meer dat ik er ben en besta, vandaag! Ik voel mij dan ook onderdrukt door regelgeving en wetten die bepalen voor mij. En daar merk ik van dat de houdbaarheidsdatum daarvan allang is verstreken. Ik denk dat geluk en liefde in ons zit en niet buiten ons te vinden is. Misschien zouden we dat ons ook meer moeten beseffen en niet laten bepalen door buitenstaanders wat jij voelt en waar je voor staat. Het gaat om jou en hoe jij verantwoordelijk met je leven om gaat. 

Wat hoort erbij?
Als ik heel eerlijk ben wil ik af en toe naar een plek waar geen regels zijn en waar dus geen mensen zijn die voor mij bepalen waar ik maatschappelijk aan moet voldoen. En dat is niet een hutje op de hei, want daar zijn nog steeds wetten en macht die mij zaken verbieden. Is dat niet een utopie Jouke? Ja, ik helaas ben bang van wel! Toch geloof ik dat mensen leven voor liefde en een vorm van geluk. Geluk is iets wat jezelf bepaald en wat voor jou geluk is hoeft niet voor mij te zijn. Zo zie ik het ook met machten en wetten. Wat voor jou telt hoeft niet voor mij te tellen. Wel geloof ik in ongeschreven wetten. Je blijft van elkaar spullen af en je blijft van elkaar af als de ander het niet wil, dus de meer basale dingen die voor mij belangrijk zijn. Keuze van wie je bent en wat je doet is aan jou, niet aan een maatschappij of macht. Ik ontwikkel mij graag en doe graag dingen als niks doen (ook al ben ik altijd wel bezig). Niks doen kan in mijn optiek ook betekenen, leven, genieten en er zijn. Uit mijn verlangen denk ik dat dat in ieder geval bij mij hoort. Ook mijn verleden hoort bij dit alles. Maar wat ik in het verleden fout heb gedaan kun je met de kennis die ik nu heb niet meer tot de verantwoording roepen, maar we doen het steeds. Je verleden hoort bij je ongeacht goed of fout. Met ongeschreven wetten en machten. Je blijft van elkaar en eigendommen af. Dus onder andere niet moorden of stelen van een ander. 

Alles zit in je
Ik vond tot voor een paar jaar terug de zin "alles zit in je" zweverig en niks zeggend, maar moet daarop terug komen. Geluk zit wel degelijk in je, want waar wordt je blij van en wat maakt je echt gelukkig? Vaak denken we dat als we die auto hebben of die liefde dat we dan gelukkig zijn. Vaak is dat zo voor een korte termijn, maar als je in jezelf kijkt zit geluk in je. Externe factoren brengen over het algemeen maar kort geluk of het gevoel van geluk. Wat ook in je zit is kracht in de ruimste zin van het woord. Wat wil jij en wie wil je zijn? Als ik eerlijk ben en niet kijk naar de gevolgen kan ik oprecht zeggen dat biertje drinken met andere mensen heerlijk vind. Ik kan daar nog een week op teren en soms nog langer. Genieten van even helemaal niks, maar samen zijn. Dat maakt mij gelukkig en doe ik graag ook al weet ik dat alcohol niet goed voor je is. Zeker niet in de mate waarin ik dan drink. En soms denk ik dat het ook komt door de maatschappij waar we inzitten. Zou het ook zo zijn geweest als ik niet de druk voel vanbuiten af? Zou ik het dan gebruiken? Ik weet het oprecht niet, maar wat ik wel weet is dat ik nu besta als Jouke en iets van mijn mooie leven wil maken binnen de kaders waar ik niet achter sta, maar mij wel opgedrongen en zelfs verplicht worden. Hoe zou het zijn dat ik overal zelf de keuze in heb met in achtnemen van de ongeschreven wetten? Ik weet niet of ik dan alcohol zou drinken. Wat ik wel weet is dat ik mij af en toe niet hoef te verdoven, want ik kan zijn wie ik ben. Daarnaast denk ik dat ieder mensen een eigen kracht heeft in de zin van dat ieder mens uniek is en daarbinnen zijn of haar eigen talent. Alles zit dus in je en samen met andere mensen die hun eigen kracht gebruiken zou je een hele andere en mooiere wereld krijgen, denk ik! En een ander mag daar best anders over denken, want dat is niet van mij, maar waar ik mee begon wil ik ook eigenlijk wel mee afsluiten.

Hier en nu
Er zijn zoveel zinnen in boeken en online te vinden, zoals "Leef vandaag, want morgen is je niet beloofd" dat ik sommige wel zou willen bundelen zoals deze. Het besef van mooie teksten zie ik soms wel voorbij komen. O'ja, ik zou het meer moeten doen. Maar vervolgens verder gaan na de like en het hartje geven. Wat ik als mens vind is dat we het beste met ons leven kunnen doen is beseffen dat er na ons leven ons weer teruggeven aan de aarde, de kringloop van het leven om die mooie woorden maar eens te gebruiken. Ons beseffen dat we niet alles in de hand hebben en externe factoren ons gaan redden, want dat weten we ronduit niet. Ik ben blij dat er medische hulp is en dat we die mogelijkheden hebben, maar ik vind wel dat we moeten ophouden met iedereen in leven willen houden. We mogen ook gewoon dood gaan en geleefd hebben, toch? We zijn zoveel bezig met morgen dat we vandaag vergeten en niet stil staan bij wie we echt zijn. Wie ben jij van binnen? En wat maakt jou echt gelukkig? Ik weet het en hoop dat dit schrijven zijn steentje bijdraagt aan waar we nu als maatschappij staan, maar vooral waar willen wij staan als we echt willen leven en genieten van jezelf en de mensen/wereld om je heen. Wat ben je daar voor nodig? Of juist niet!

Bedankt voor het lezen!
Jouke