Alles gebaseerd op angst is niet goed

Ik worstel wel een beetje met wat er nu gebeurt. Wat kan ik wel schrijven en wat niet? Mag ik mijn mening wel verkondigen of juist niet? En zo heel veel vragen die mij bezig houden en kom niet vooruit. Daarbuiten lijkt het ook nog eens dat mij de mond gesnoerd wordt of discussie niet meer op een normale manier kan. Het lijkt wel of ik niks meer mag zeggen en een mening mag hebben. Ik weiger dat! Ik ben een mens en heb gevoelens en een mening, wat je er ook van vind.

Wat is het doel?
Je wordt geboren en dan? In mijn optiek is het de bedoeling dat je leeft en mooie dingen beleefd en doet. Wanneer je komt en gaat zit ruimte tussen en daar moet je het tussen doen. Er is als mens zijnde niks voor of na. Gemiddeld leven we hier 80 jaar en in die tijd moet je het doen. Het doel is dus om wat van je prachtige en wonderlijke leven te maken. Ontplooien en zijn wie je echt bent zijn in mijn optiek de ingrediënten van het leven. Daarnaast genieten en zorgen voor je naasten en liefhebben. Dat hoort in mijn optiek het doel te zijn. Ik zie nu angst en ellende voor iets waar we echt niet aan ontsnappen. Ook niet met alle beperkingen. We gaan allemaal een keer dood. De ene wat eerder dan de ander, maar dat is prima! Ik heb ook veel te jonge mensen moeten wegbrengen, maar dat hoort erbij. Het doet pijn en is niet leuk, jazeker! Helemaal met je eens. Het leven is soms oneerlijk en onrechtvaardig. En dan de media erbij doet helemaal niet goed, wat is de media ziek! Zoveel doden, zoveel besmettingen, zoveel dit, zoveel dat, maar zonder context. Dan lijk alles heel erg en uitzichtloos. Mijn advies is ook dat iedereen ophoudt televisie en radio te luisteren en kijken. Dan komt de rust weer terug en wat niet weet wat niet deert is mij ooit eens geleerd. Angst is de slechtste raadgever die je kan hebben. Angst lijd ook nog eens sneller tot de dood, maar angst zorgt er ook nog eens voor dat je niet leeft. Wat heb je dan voor een leven? Je doel is om je leven te leven en niet om in angst en beperkingen te leven, wat geen leven is. In mijn eigen omgeving merk ik depressies en angst nummer 1 zijn. Dat is in mijn optiek niet het doel van het leven.

Ik zeg het gewoon
Het is oprecht zielig dat je in angst leeft of in een depressie en met de hoop dat je na de prik weer normaal kan leven. Dat is een utopie! Versoepelingen en beperkingen zullen blijven als we in angst en onze eigen bubbel blijven leven. Genieten alleen wanneer er versoepelingen zijn of wanneer je een prik het of bewijs dat je negatief getest bent. Dat is waar het op uit draait als er niks veranderd. De paspoorten liggen al klaar en Europa (EU) wil nog een stapje verder gaan (dat is gewoon te lezen op hun website). Je mag me van alles uitmaken, maar dit kun je gewoon terug vinden. En zo kun je wel meer terug vinden als je wilt, maar we zeggen liever wappie tegen iemand dan naar websites te gaan die WEF, IMF, EU, VN, WHO, RIVM en vele anderen om uit te zoeken hoe het echt zit. Dat vind ik pas triest. Ik kan alles gewoon onderbouwen en zoek uit als ik het niet weet of vertrouw op vaak de bovenstaande websites. En nee niet van YouTube of andere sociale, zoals veel mensen denken en zeggen. Dat zegt meer over hun dan over mij. Het blijft wel een gegeven dat we een tweedeling hebben die op basis van angst wordt geregeerd en onderhouden. Als je je niet aan... houdt, dan dit of dat. Was je handen, hou ander halve meter, geen bezoek, geen feestjes, geen... Daar hou je angst goed mee in het zadel en is dat wijsheid? Nee, durf ik stellig te zeggen. Met alles wat ik gelezen heb baart het mij juist zorgen. En dan heb ik het nog niet eens over dé prik. Angst slaat mensen neer en daarom schrijf ik er nu ook over. Eet en leef een beetje gezond en zorg dat vit C en D op orde is. En als je ziek bent ziek je lekker uit. Je lichaam is een wonderlijk iets en kan meer dan je denkt. Het kan je ziek maken, maar ook weer beter. En dat is een feit!

Waarom?
Heel vaak krijg ik te horen waarom ik dit soort dingen vaak roep. Mensen die met me zijn zeggen dat ik een roeper in de woestijn ben en anderen vinden mij niet normaal, maar moet luisteren wat de overheid mij te vertellen heeft. Overheid heeft zich meerdere malen in het verleden bewezen niet als betrouwbare partner opgesteld. Elke keer is er wel weer wat en is onder tussen ook nog eens een log apparaat geworden dat niet eens weet dat het van achteren bestaat. Zie toeslagenaffaire! En er komt meer aan het licht, neem dat maar van mij aan! Al dit soort zaken maken de overheid onbetrouwbaar en blijf er het liefst zover als mogelijk van uit de buurt. Dat neemt niet weg dat ze er zijn voor mensen die het nodig hebben en er dankbaar gebruik van maken. Maar waarom? Ik wil met de kennis die ik opgedaan heb later niet beschuldigd worden van het feit dat ik nooit iets gezegd heb. Wat ik weet hoort iedereen te weten. En daarnaast ben ik een man die geloofd in liefde en verbinding. Hoe beter we ons voelen, hoe meer we aankunnen. Hoe mooier het leven is. Vertrouw op je eigen kracht en sta sterk in waar jij voor staat is steeds mijn boodschap. Ik sta voor openheid en vertrouwen, maar ook voor dienstbaar zijn waar ik dat nodig acht. Alles met de intentie om het goede te doen, niet meer en niet minder...

Bedankt voor het lezen!
Jouke

Waar staan we nu?

In de laatste blog schreef ik veel over waar ik sta, maar niet zozeer over hoe ik in alle maatregelen sta die er op dit moment gelden van schrijven. Normaal kon je ook wel zien dat ik alles afkeurde, maar laatste tijd hou ik me afzijdig met een reden. Toch wil ik de lans even breken in deze blog. Mijn intenties zijn goed en zie in de boze buitenwereld zoveel gebeuren dat het daglicht niet kan verdragen en mensen zelf op het verkeerde been zetten. Ik wil daar toch iets over kwijt.

We doen het toch voor de zwakkeren?
Misschien maakt het mij niet geliefd, maar doe dit schrijven wel uit liefde. Wanneer er leven is is er ook de dood, onontkomelijk! We kunnen met de huidige technieken heel veel en ook ik ben daar dankbaar voor, want anders was de kans groot geweest dat ik er niet meer was. Daarnaast is het op elkaar passen niks mis mee tot een bepaalde hoogte. Alleen voor een klein groepje mensen een heel land op slot gooien gaat mij te ver. Mensen die het nu niet zien dat er zoveel gebeurt in de wereld en in Nederland liggen onder een hele grote steen. Sommige worden langzaam wakker en vele zien nu in dat wat ze verteld wordt niet helemaal klopt. Vandaag zag ik een reeks over de begin jaren 80 en zag beelden van straten vol massa's mensen. Dat waren nog eens demonstraties als je het mij vraagt. Met mij erbij zijn we veel vanachter de pc, laptop, telefoon of tablet ons hart aan het luchten en maken we elkaar helemaal gek met voor en tegenstanders. Ik had besloten om er niet meer aan mee te doen, totdat ik erachter kwam dat onze mensenrechten worden geschonden. En niet een klein beetje ook. Wat er nu gebeurt mag nationaal en internationaal helemaal niet. Daar komt bij dat de overheid op allerlei manieren manipulatief laat zien de ondernemers tegemoet te komen, maar heb er een aantal gesproken en voor sommige is het een druppel op een gloeiende plaat. Als je als overheid zulke verstrekkende gevolgen voor een ondernemer oplegt moet je de ondernemer volledig vergoeden zonder het terug te verwachten. Daar komt bij dat ik naar de toeslagen kijk of de aardbevingen in Groningen, dan duurt het jaren voor er wat gebeurt, als er wel wat gebeurt. De overheid is niet zo vredelievend als de meeste mensen denken, want nu blijkt ook dat ineens ze wel snel kunnen als het ze even niet goed uitkomt. Voorbeeld is uiteraard de avondklok die van tafel werd geveegd door een Rechter, maar gelijk kon er wel actie worden ondernomen door een hoger beroep aan te tekenen. Probeer dat maar eens op zo'n korte termijn voor elkaar te krijgen. Uitkomst, gaat je echt niet lukken. De overheid deed het binnen 3 uren en met wraking erbij nog voor de avondklok hadden ze het voor elkaar. Hoe betrouwbaar is dan die zelfde overheid? Als de overheid echt er voor de zwakkeren was had het geregeld dat de zwakkeren goede ventilatie hadden en daar al hun steun aan gegeven in plaats van mensen die in 98% van de gevallen niks merken van het virus. Ja als je bij die 2% zit is dat k*t, maar wees redelijk, kun je daar een heel land voor op slot zetten? We hebben bijna 2 miljoen ondernemers die last van de maatregelen hebben, maar wat dacht je wat stress met je doet of depressief van de maatregelen wordt? Ja, we doen het samen voor de zwakkeren, toch?

Voor God en moeder natuur spelen
Buiten dat ik niet geloof in een God kunnen we wel stellen dat we te maken hebben met de natuur. Ik geloof in positieve en negatieve golven om maar even in termen te blijven. Meeste mensen voelen het als ze op het verkeerde feestje zijn. Als je heel veel positieve mensen bij elkaar zet voel je dat ook en dat is waar ik in geloof. Ik geloof in liefde. Nu hebben we met een virus te maken waar veel mensen een negatieve vibe hebben, ik voel dat en blijf er het liefst ook zover als mogelijk uit de buurt. Ik geloof er ook in als moeder natuur klaar met de mensheid is dat we binnen seconden door haar zijn opgeruimd (of door God). Wij denken dat we om moeder natuur heen kunnen, maar als ze klaar met ons is gooit ze er echt wel een 100% dodelijk virus in. Dus we moeten ophouden als mensheid alles onder controle te willen houden. Dat laat niet weg dat we zuinig moeten zijn op deze prachtige aardkloot. Maar de "gewone" mens doet dat niet, maar grote bedrijven (lees multinationals) denken veel te kunnen maken. Zie het verleden en denk daar maar eens over na. De mens zou er goed aan doen om te gaan leven en elke dag te zien als een cadeautje. Laten we respecteren dat de dood bij het leven hoort en elke dag mooi meegenomen is. Daar komt bij dat als je zwak bent ook zelf een keuze hebt in wat je wel en niet wilt, want ik heb niemand gesproken die het niet erg vond on kinderen en kleinkinderen niet te zien, maar juist bewust zeggen dat ze liever korter leven dan eenzaam en ongelukkig zijn. Dus we moeten niet voor God spelen of denken moeder natuur te zijn, we zijn kansloos als het er echt op aan komt. Zorg dat je leeft en een beetje gezond blijft, maar ook al ben je niet helemaal gezond, maak wat moois van je leven.

Waar sta jij nu?
Ik schrijf dit en denk aan hoe we met elkaar om moeten gaan en of deze maatregelen een gewoonte moeten worden? Ik moet er niet aan denken! Hoe sta jij er in? Dit de rest van ons leven? Ik denk dat we tot een bepaalde hoogte ons gezond kunnen houden en daarmee beter af zijn dat overal maar pilletjes of spuiten voor te nemen. En als het echt moet zal ik de laatste zijn die dat zal ontkennen, want medisch zijn we ver, maar nu dat iedereen toestemming geeft voor een prik waar nog niet eens de lange termijn effecten van bekend zijn maakt mij onrustig en zal hem de aankomende 5 a 10 jaar ook nog zeker niet nemen. Of zelfs helemaal niet, want een virus muteert in een heel rap tempo en dan moeten we straks 3 a 4 keer per jaar een prikje halen. Het zou overigens wel een heel goed verdienmodel zijn, 6 miljard mensen 4 keer per jaar laten prikken. Dat ik daar nog niet eerder over nagedacht heb.

Soms is het niet anders
Ik probeer elke dag positief op te staan, maar ook mij lukt dat natuurlijk niet. Nu ik dit schrijf besef ik me dat vandaag een top dag was en zag mijn dochter met mijn vrouw samen op de bank zitten vrolijk te zijn. Wat maakt mij dat gelukkig! En toch zou ik mensen in mijn omgeving weer opzoeken en gezellig ergens ontmoeten, want ook dat maakt mij gelukkig. De laatste 2 maand heb ik ook in een dalletje gezeten. Ik dronk meer dan normaal en was wat neerslachtig, maar dat was even niet anders. Ik weet waar het wegkomt en weet nu ook dat ik alleen het kan uiten, zoals in deze blog. Ik weet dat al mijn intenties mega goed zijn en ik vanuit liefde handel, ook al lijkt het soms niet zo. Wanneer je de pech hebt en ook even in zo'n fase zit denk dan bij jezelf dat je het zelf in de hand hebt. Verander de dingen die je kan veranderen of leg het naast je neer en zoek naar iets wat je wel gelukkig maakt, hoe moeilijk het ook is, dat je er ook voor moet achterlaten. Burn your boats om vooruit te komen. Kijk naar wat je wel hebt en neem van mij aan, ik weet hoe het voelt als je niks meer hebt om voor te leven. En toch ben ik na de val opgestaan en heb nog heel wat obstakels moeten nemen, maar ben altijd weer sterker geworden. Soms is het niet anders en moet je door een wel hele zure appel heen bijten, maar laat je ook niet gek maken door wat een ander zegt. Luister naar je hart en hoe het voelt. Laat je niet gek maken door een ander of je hoofd, want dat stemmetje heeft vaker niet gelijk dan wel. Het geldt natuurlijk niet voor iedereen, maar dat kun alleen jij zelf bepalen. Neem je het leven zoals het is of leef jij je leven?

Bedankt voor het lezen! Laat weten wat je ervan vond en als je input voor me hebt.